Papież od zawsze był uważany za głowę Kościoła Katolickiego. Pełnił przewodnią rolę w Kościele, w związku z tym musiał odznaczać się wybitnymi cnotami. Jako, że piastował najwyższy urząd w Kościele, musiał mieć nieskalany życiorys i wielkie przymioty umysłu. Oczywiście, różnie bywało. Papieże, w szczególności, w czasach średniowiecza legitymowali się wszelkimi negatywnymi i uwłaczającymi cechami. Byli krnąbrni, buńczuczni, nie uznawali praw ludzkich. Niemniej jednak zakres ich władzy był przeogromny. Nie tylko mieli wpływ, a właściwie sami decydowali o wyborze Cesarza, ale mogli również prowadzić własną politykę i pertraktacje pokojowe. Zakres ich działalności był niezwykle szeroki i niekiedy ocierał się o kompetencje Władzy świeckiej. Już Henryk IV musiał ukorzyć się przed Grzegorzem VII w czasie, tak zwanego sporu o inwestyturę. Dotyczył on nadawania godności kościelnych i świeckich przez papieża. Oczywiście, w wyniku długotrwałego konfliktu, wygrała władza duchowna co stało się jednoznaczną przyczyną dominacji papiestwa, w całej chrześcijańskiej Europie. Papież miał władzę realną, utrzymywała się ona przez wiele wieków, aż do Epoki Odrodzenia, kiedy to Papiestwo traci na znaczeniu. W dzisiejszych czasach, papież pełni raczej funkcje reprezentatywne, co znaczy, że nie ma realnej władzy i jakiegokolwiek wpływu na politykę państw ościennych. Tym samym następuje swoiste rozdzielenie władzy kościelnej i władzy świeckiej. Dzięki temu, kościół nie traci swoich podstawowych funkcji i nie musi obawiać się posądzenia o zbytnie upolitycznienie.

Papież, jako najwyższy przedstawiciel władz kościelnych ma swoją siedzibę w Watykanie. Jest to enklawa znajdująca się w samym sercu Rzymu. Niezwykle ciekawy wydaje się status tego państwa, gdyż jest zdecydowanie odmienny od założeń konstytucyjnych i z pewnością nie spełnia podstawowych funkcji państwa. Watykan jest bardzo małym organizmem, którego całą powierzchnię zajmuje pałac papieski wraz z przyległościami. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.