Chrześcijaństwo średniowieczne jest jednym z najpiękniejszych jednakże nie do końca zbadanych okresów historycznych. Chrześcijaństwo przeżywało podówczas swój największy triumf, w przeciągu dwustu lat, udało się zakończyć proces chrystianizacji. Nawet najbardziej uparte i niechętne jakimkolwiek zmianom plemiona ruskie, w wyniku nacisków ze strony Magdeburga i kurii rzymskiej uległy procesowi chrystianizacji. Jest to o tyle ważna sprawa, gdyż w wyniku przejęcia jednej religii przez całą niemalże Europę, stworzyliśmy pierwszą na świecie wspólnotę wyznaniową, połączoną osobą papieża, a także wspólnym językiem jakim była łacina. W języku łacińskim, została spisana Biblia, która stała się Pismem Świętym dla całego świata chrześcijańskiego. Na jej podstawie, został spisany Koran. Część Pisma Świętego, czyli Tora jest księgą czczoną również przez judaistów. Chrześcijaństwo stanowi nie tylko prąd religijny, ale także prąd umysłowy. Teoretycy Biblijni i bibliolodzy odnajdują w Piśmie świętym wiele ciekawym historiozoficznych i filozoficznych wątków. Niewątpliwie, Pismo Święte powinno być analizowane pod wieloma kątami, gdyż w innym wypadku może zostać odczytany w zbyt powierzchowny i płytki sposób. Pismo Święte stanowi wyzwanie dla każdego znawcy historii biblijnej i filozofa myśli wczesnochrześcijańskie. Na podstawie Biblii powstało wiele prac, niektóre z nich przeszły do kanonu literatury europejskiej. Pomimo rozlicznych badań nad strukturą Biblii, wciąż istnieją wątki nierozwiązane, które prawdopodobnie nigdy nie zostaną rozwiązane. Biblia stanowi jedną, wielką alegorię; musimy więc wiedzieć, w jaki sposób należy ją odczytywać. Z pewnością nie możemy brać czegokolwiek w sposób dosłowny, chociaż niektóre elementy historiozoficzne i geograficzne są z pewnością bardzo wiarygodnymi opisami, które powinny być odczytane w sposób kompleksowy. Biblia oprócz wartości symbolicznej ma także dużą wartość źródłową. Powinniśmy więc umiejętnie z niej korzystać.