Monoteizm to innymi słowy wiara w jednego Boga, w przeciwieństwie do wszystkich religii starożytnych, które mają charakter politeistyczny; chrześcijaństwo jest religią która uznaje niepodzielność i jedność siły najwyższej, jaką jest Jahwe. Chrześcijaństwo od chwili powstania stało było niezwykle absorbujące i adaptujące szerokie rzeszy wiernych. Nic więc dziwnego, że władze państwowe były zaniepokojone faktem rozprzestrzeniania się nurtu chrześcijańskiego na coraz szerszych obszarach. W krótkim czasie, zaczęto zdawać sobie sprawę, jak wielkie szkody może ono przynieść państwu rzymskiemu. Władze cesarskie i armia bezwzględnie tępiły coraz szersze rzesze wiernych; gnębiły wspólnoty chrześcijańskie i dokonywały masowych mordów na ludziach, którzy nie mieli jak się obronić. Jednakże wyznawcy Chrystusa nie poddawali się presji; umierali ze słowami modlitwy na ustach.

Głęboka wiara i nadzieja, że Pan Bóg ocali nieszczęśników, stała się powodem, dla którego chrześcijaństwo odniosło triumf. Równie ważny był bliski kontakt z Bogiem. Wierni czuli jego obecność i byli przekonani, co do swojej wiary. Islam stał się swoistą pochodną chrześcijaństwa. Religia muzułmańska jest w dużej mierze podporządkowana schematowi doktryny chrześcijańskiej. Mowa przede wszystkim o Torze, która stanowi świętą księgę zarówno dla chrześcijan, jak i dla judaistów i muzułmanów. Większość wyznawców religii katolickiej wierzy w pogląd o niepodzielności Trójcy świętej. Boski pierwiastek znajduje się zarówno w Duchu Świętym, jak i Synu Bożym. Chrześcijańska dogmatyka jest bardzo rozbudowana, dlatego też potrzeba wielu lat studiów, aby w pełni poznać specyfikę tegoż jakże złożonego nurtu religijnego, który w dniu dzisiejszym jest najbardziej rozbudowanym systemem religijnym świata. Już ponad 2 miliardy ludzi, czyli około 33% populacji ludzkiej, utrzymuje, iż wyznają religię katolicką. Jest to niewątpliwie fenomenalne zjawisko świadczące o wielkiej sile przebicia chrześcijaństwa i wielkiej mocy tej religii.