Religia chrześcijanka jest zorientowana na szerzenie dobra i prawdy. Niedopuszczalne są działania sprzeczne z wolą boską. Nie można działać na szkodę drugiego człowieka, ani robić nic, co powszechnie mogłoby zostać uznane za czyn niegodny. W związku z tym, musimy posiadać pewien zbiór praw, który będzie dla nas wyznacznikiem i drogowskazem w drodze do doskonałości. Takim wyznacznikiem jest właśnie Dekalog. Każdy katolik zna z pewnością podstawowe prawdy wiary oraz zbiór dziesięciu przykazań. Dekalog zawiera podstawowe zasady, których musimy przestrzegać i które w sposób kluczowy określają nasze miejsce w społeczeństwie. Wśród nich znajdują się przykazania, które zakazują nam czynów sprzecznych nie tylko z prawem boskim, ale i ludzkim. Jako, że prawo jest niezmienne i z natury rzeczy stanowi pewną niezbywalną całość, znajdujemy elementy łączące prawo kanoniczne z prawem nadanym. Nie możemy kraść, zabijać, cudzołożyć. Nie możemy także mówić źle o naszym bliźnim, nawet jeżeli wydaje nam się, że zasłużył na takie traktowanie. Dekalog obowiązuje wszystkich, zarówno wielkich hierarchów kościelnych, jak i zwykłych ludzi. Ma to podkreślić fakt uniwersalności i powszechności religii. Bóg nie faworyzuje żadnego człowieka i w myśl jeden z głównych zasad kalwińskich; cała hierarchia kościelna jest jedynie sztucznym tworem, a przewodnictwo papieża ma raczej charakter iluzoryczny. Wszyscy są sobie równi nie ma lepszych i gorszych. Każdy, jeżeli tylko wykroczy poza granice prawa boskiego musi się wyspowiadać i odbyć pokutę, wtedy grzech zostanie przebaczony i zapomniany. W dawnych czasach przymus penitencjarny był powszechny. Dzisiaj natomiast ma charakter obligatoryjny. Esencją religii chrześcijańskiej jest ciągłe dążenie do doskonałości. Oczywiście, człowiek nie pozbędzie się ułomności, co znaczy, że najpierw popełni czyn niegodny a dopiero potem zastanowi się nad konsekwencjami swojego działania. . Nie zmienia to jednak faktu, że powinniśmy czerpać naukę z popełnionych grzechów i więcej ich nie popełniać.